Józef Bandzo „Jastrząb” pożegnanie Bohatera

Józef Bandzo „Jastrząb” został dziś pochowany na warszawskich Powązkach.

Józef Bandzo „Jastrząb” został dziś pochowany na warszawskich Powązkach. Żegnaj Bohaterze! Józef Bandzo został pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika. Pan Józef Bandzo był… Tego nie da się napisać. Widziałem go raz na koncercie zespołu Contra Mundum i takim zapamiętam na zawsze.

Cześć i Chwała Bohaterom!

Żegnaj Bohaterze!

„Niepodległa Rzeczpospolita żegna jednego z jej najlepszych synów. Jednego z tych, którzy za wolność swojej Ojczyzny i Narodu gotowi byli ponieść najwyższą ofiarę. Żegnamy tak, jak na to zasłużył, jak bohatera. Do końca zachowywał wileńską pogodę ducha i skromność.”

– napisał w liście Prezydent RP Andrzej Duda.

„Za tych wszystkich, którzy swoje życie poświęcili w obronie Ojczyzny. Modlitwą możemy dzisiaj wyrazić naszą wdzięczność za ich postawę, niezłomność i patriotyzm”

– fragment homilii księdza Andrzeja Ostrowskiego.

Panie pułkowniku! Te wartości, którym służyłeś są ważne i trwają. Rzeczpospolita wróciła, żeby pilnować tych wartości, żeby stać przy tych wartościach, żeby zaświadczyć teraz i w przyszłości, że te wartości są niezbywalne i dla nas wszystkich najważniejsze”

– mówił Wojciech Fałkowski, wiceszef resortu obrony narodowej.

Józef Bandzo „Jastrząb” – żołnierz „Łupaszki”

Józef Bandzo pseudonim „Jastrząb” (ur. 21 października 1923 w Wilnie, zm. 16 października 2016 w Wołominie) – polski działacz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej, a następnie powojennego podziemia antykomunistycznego w Polsce.

Józef Bandzo

Józef Bandzo był uczniem Gimnazjum Elektromechanicznego w Wilnie oraz członkiem 11 Wileńskiej Drużyny Harcerzy. W lipcu 1942 wstąpił w szeregi Armii Krajowej. Służył w oddziale partyzanckim Gracjana Fróga ps. „Szczerbiec”, przekształconym następnie w 3. Wileńską Brygadę Armii Krajowej. Był dowódcą drużyny w 1 kompanii (szturmowej) por. Romualda Rajsa ps. „Bury”. W lipcu 1944 brał udział w operacji „Ostra Brama”, a następnie uniknął aresztowania przez sowietów i wyjechał na Lubleszczyznę.

We wrześniu 1945 wstąpił do odtworzonej przez majora Zygmunta Szendzielarza ps. „Łupaszka” – 5 Wileńskiej Brygady AK, zaś po rozwiązaniu Armii Krajowej przeszedł w szeregi Narodowego Zjednocznia Wojskowego. W 1947 podczas amnestii dokonał ujawnienia. W latach 1960–1976 był więziony.

Mieszkał w Warszawie. W kwietniu 2016 uczestniczył w pogrzebie Zygmunta Szendzielarza ps. „Łupaszka”. Zmarł 16 października 2016 w hospicjum, w Wołominie.

 

Pomnik Inki w Warszawie

Pomnik Inki Danuty Siedzikówny odsłonięto w Warszawie 3 października 2015 roku. Pomnik stanął na Woli, na terenie kościoła św. Stanisława Biskupa i Męczennika oraz Katolickiego Zespołu Edukacyjnego imienia Księdza Piotra Skargi.

Odsłonięcia popiersia dokonała siostrzenica Inki Pani Danuta Ciesielska.

Czwarty film od: Józef Wieczorek – cała uroczystość

Po mszy odczytano list od Prezydenta Rzeczpospolitej Polski Andrzeja Dudy. List – wzruszający i oddający hołd bohaterskiej sanitariuszce. Następnie głos zabrał Piotr Szubarczyk historyk gdańskiego IPN. Pan Szubarczyk w emocjonalnym przemówieniu powiedział, że nad Inką – dzieją się cuda… Tak nazwał splot okoliczności, które w końcu doprowadziły do odnalezienia miejsca gdzie pochowano Danutę Siedzikównę. Wspomniał też, jak dzięki rodzinie Mikołajewskich „odtworzono” ostatni gryp, jaki Inka przesłała z więzienia. Te słynne słowa:

„Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba”

CONTRA MUNDUM – Hymn V Brygady Wileńskiej 3 X 2015

A na scenie, z zespołem – żołnierz 3. i 5. Brygady Wileńskiej Józef Bandzo „Jastrząb”